Gat in Tercuy

Image

Afgelopen week was in de gelukkige gelegenheid om mee te kunnen naar Tercuy een verlaten bergdorp in de Spaanse Pyreneeën. Hier hebben een groep Nederlanders een aantal panden gekocht waar nog flink aan geklust moet worden.

Het dorp bestaat uit ongeveer 10 huizen en kent 2 officiële inwoners  (maart 2012). Het dorp stamt uit ca. 1000 na Chr en kende vroeger ook nog een mannenklooster en in de buurt een vrouwenklooster op een andere heuvel. De huizen zijn gebouwd van lokale materialen: losse stenen, keien, hout (voornamelijk steeneiken) en leem. Op het dak liggen leistenen, lossa’s genoemd. Het vee stond op de begane grond, men woonde op de 1e verdieping. Op de zolder waren de kippen, onbereikbaar voor de vossen.

Men leefde lange tijd autarkisch, verbouwde groente en graan op de zelf aangelegde terassen, kweekte olijfbomen en haalde water uit de put in het dal. Brood werd gebakken in de dorpsoven. Leven in het dorp moet zwaar geweest zijn. Het dorp was in de jaren ’70 nagenoeg geheel verlaten vanwege beter werk verderop.

De Nederlandse kunstenaar Harm Oscar kwam hier begin jaren ’80 bij toeval met zijn tractor en pipowagen terecht. Hij trok in 1 van de leegstaande woningen en begon van hieruit te werken. Lees ook vooral zijn zeer avontuurlijke biografie.

Na wat kluswerkzaamheden was er wat tijd over voor andere zaken, zoals het repareren van de dorpsmuur. Deze muur was deels in het ravijn gestort. Bij het leegruimen van een van de panden had ik een ring gevonden, een stuk oud olievat, deze had ik uit baldadigheid in het gat geplaatst. Een van mensen die mee was zei: ‘waarom bouw je het niet gewoon.’

Image

Met de bouw ben ik drie dagen zoet geweest. Ik heb een veel groter stuk eerst steenvrij moeten maken omdat de alleronderste steen van een nogal poreuze soort was. Jaren van water en vorst hadden deze grotendeels verpulverd wat het instorten verklaarde. Ik heb de stenen, leien en keien (van soms rond de 40 kilo) opelkaar gemetseld, de ring is bedoeld als mal en mag wegroesten, al valt dat in het droge klimaat nog niet mee.

Aan het einde van de tweede dag kwam eerder genoemde Harm langs.  Hij vond het mooi en stelde  zich met een grote grijns voor dat er een hond door heen gejaagd werd, achter een bal aan ofzo. Of dat de hond in dolle jacht op een konijntje er in verdween.

We hebben lang gesproken over grote en kleine dingen, en over de weg. Dingen maken is een zoektocht en Tercuy was voor mij een aangename, droge (lage luchtvochtigheid) , zonnige en waardevolle tussenstop.

Met dank aan JWR voor de gelegenheid.

Advertenties

  1. Dinie

    Mooie foto’s, mooi beschreven. Bijzondere plek en bijzonder verhaal!

  2. Pingback: 28:12, Delete Yn Firefox | studioSCHUIM

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: